Η αδιάβροχη επίστρωση είναι ένα είδος ιξώδους υγρού πολυμερούς συνθετικού υλικού χωρίς συγκεκριμένο σχήμα σε θερμοκρασία δωματίου. Μετά την επίστρωση, μπορεί να σχηματιστεί μια σκληρή υδρόφοβη επίστρωση στην επιφάνεια βάσης με εξάτμιση διαλύτη, εξάτμιση νερού ή σκλήρυνση με αντίδραση. Οι αδιάβροχες επιστρώσεις για κατασκευές περιλαμβάνουν αδιάβροχη επίστρωση σιλικόνης, αδιάβροχη επίστρωση από καουτσούκ σιλικόνης, αδιάβροχη επίστρωση κρυστάλλου διείσδυσης με βάση το τσιμέντο, αδιάβροχη επίστρωση γέφυρας προστασίας περιβάλλοντος με βάση το νερό. Τα πρότυπα απόδοσης, όπως η ευκαμψία και η στεγανότητα σε χαμηλές θερμοκρασίες, μπορούν να δοκιμαστούν με ορισμένες μεθόδους δοκιμών.

1. Δείτε την αδιάβροχη βαφή κτιρίων! Αδιάβροχη βαφή τύπου 1 για κατασκευές.

Η αδιάβροχη επίστρωση σιλικόνης είναι μια υδατοδιαλυτή ρητίνη σιλικόνης ως βασικό υλικό, χρησιμοποιώντας υψηλής τεχνολογίας γαλάκτωμα κατασκευασμένο από αδιάβροχη επίστρωση κτιρίων. Η αδιάβροχη επίστρωση σιλικόνης είναι μια αδιάβροχη επίστρωση νερού-γαλακτώματος κατασκευασμένη από γαλάκτωμα καουτσούκ σιλικόνης ή άλλο γαλάκτωμα ως βασικό υλικό, με νερό, πληρωτικό όπλων και διάφορα βοηθητικά. Η επίστρωση έχει τα εξαιρετικά χαρακτηριστικά του αδιάβροχου και διαπερατού αδιάβροχου υλικού και έχει εξαιρετική αντοχή στο νερό, διαπερατότητα, σχηματισμό φιλμ, ελαστικότητα, σφράγιση, επιμήκυνση και αντοχή σε χαμηλές θερμοκρασίες.

2. Αδιάβροχη επίστρωση σιλικόνης από καουτσούκ

Η αδιάβροχη επίστρωση από καουτσούκ είναι ένα είδος αδιάβροχης επίστρωσης με βάση το νερό, με κύριο εξοπλισμό γαλάκτωμα σιλικόνης και άλλο σύμπλοκο γαλακτώματος, με προσθήκη ανόργανου πληρωτικού, παράγοντα διασύνδεσης, καταλύτη, ενισχυτικού παράγοντα, αντιαφριστικού και άλλων χημικών προσθέτων. Το προϊόν έχει εξαιρετική απόδοση τόσο της επικαλυμμένης αδιάβροχης επίστρωσης όσο και της κορεσμένης αδιάβροχης επίστρωσης, με αντοχή στο νερό, διαπερατότητα, σχηματισμό φιλμ, ελαστικότητα, σφράγιση και αντοχή σε χαμηλές θερμοκρασίες. Η προσαρμοστικότητα της βάσης στην παραμόρφωση είναι ισχυρή, βαθιά στη βάση και ο συνδυασμός της βάσης είναι σταθερός. Η μηχανική λείανση, η στίλβωση, ο ψεκασμός είναι βολικοί, η ταχύτητα σχηματισμού φιλμ είναι γρήγορη. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κατασκευές υγρής βάσης, μη τοξική, άγευστη, άφλεκτη, ασφαλής και αξιόπιστη, με ποικιλία χρωμάτων αδιάβροχης βαφής, εύκολη στη συντήρηση. Η αδιάβροχη επίστρωση από καουτσούκ σιλικόνης είναι ένα είδος αδιάβροχης επίστρωσης νερού-γαλακτώματος με νερό ως μέσο διασποράς. Μετά την αφυδάτωση και τη σκλήρυνση, σχηματίζονται πολυμερείς ενώσεις με δομή δικτύου. Αφού η επιφάνεια κάθε βάσης επικαλυφθεί με αδιάβροχη επίστρωση, η πυκνότητα των σωματιδίων αυξάνεται και η ρευστότητα χάνεται με τη διείσδυση και την εξάτμιση του νερού. Καθώς η διαδικασία ξήρανσης συνεχίζεται, η περίσσεια νερού χάνεται και τα σωματίδια του γαλακτώματος σταδιακά έρχονται σε επαφή και συμπυκνώνονται. Υπό την επίδραση της διασύνδεσης και του καταλύτη, πραγματοποιήθηκε η αντίδραση διασύνδεσης και τελικά σχηματίστηκε ομοιόμορφη και πυκνή ελαστική συνεχής μεμβράνη από καουτσούκ.

Με την ανάπτυξη οργανικών αδιάβροχων επιστρώσεων, αναπτύσσονται επίσης αδιάβροχες επιστρώσεις για όπλα. Σήμερα, οι ανόργανες αδιάβροχες επιστρώσεις έχουν γίνει ένα από τα κύρια ερευνητικά κέντρα. Είναι ένα από τα επίκεντρα της ανάπτυξης περιβαλλοντικών υλικών στον 21ο αιώνα.

Υπάρχουν δύο τύποι στεγανωτικών επιστρώσεων για όπλα: οι επικαλυμμένες στεγανωτικές επιστρώσεις και οι διεισδυτικές κρυσταλλικές στεγανωτικές επιστρώσεις.

1. Κατά τη διαδικασία εφαρμογής και ανάπτυξης μηχανικών έργων, συνιστάται αρχικά η χρήση κρυσταλλικής αδιάβροχης επίστρωσης με βάση το τσιμέντο για την στεγανοποίηση της εσωτερικής επιφάνειας του κτιρίου. Ιδιαίτερα κατάλληλη για μονάδες επεξεργασίας λυμάτων, επιφανειακές δεξαμενές διαβίωσης και άλλα παρόμοια έργα.

Από τη δεκαετία του 1960, ως αποτελεσματική μέθοδος στεγανοποίησης για το πίσω μέρος κατασκευών από σκυρόδεμα (μέθοδος εσωτερικής στεγανοποίησης), η τσιμεντοειδής κρυσταλλική στεγανωτική επίστρωση έχει σταδιακά επεκτείνει την ποικιλία της και έχει εισέλθει σε ένα νέο πεδίο εφαρμογής στην κατασκευαστική μηχανική. Σήμερα, οι διαπερατές τσιμεντοειδής κρυσταλλικές στεγανωτικές επιστρώσεις έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως σε υπόγειες κατασκευές βιομηχανικών και αστικών κτιρίων, σιδηροδρομικών γραμμών δημόσιων συγκοινωνιών, πλακόστρωσης γεφυρών, μονάδων πόσιμου νερού, μονάδων επεξεργασίας λυμάτων, υδροηλεκτρικών σταθμών, πυρηνικών σταθμών, έργων εξοικονόμησης νερού και άλλων τομέων. Καλή διαπερατότητα, ισχυρή πρόσφυση, αντοχή στη διάβρωση του χάλυβα, ακίνδυνη για το ανθρώπινο σώμα, βολική κατασκευή.

2. Η αδιάβροχη επίστρωση γέφυρας με βάση το νερό για προστασία του περιβάλλοντος είναι ένας νέος τύπος αδιάβροχης επίστρωσης γέφυρας, ο οποίος έχει τα πλεονεκτήματα της καλής διαλυτότητας στο νερό, της μη τοξικότητας, της μη ρύπανσης, της υψηλής αντοχής δεσμού, της καλής ελαστικότητας, του ευρέος φάσματος υψηλής και χαμηλής θερμοκρασίας, της χαμηλής τιμής κ.λπ. Αυτό το προϊόν είναι κατασκευασμένο από υψηλής ποιότητας άσφαλτο πετρελαίου ως βασικό υλικό, ελαστικό πολυμερές υλικό ως τροποποιητή και νερό ως μέσο. Παράγεται με καταλύτη, διασύνδεση, γαλακτωματοποίηση και άλλες τεχνολογίες, οι οποίες αλλάζουν την παραδοσιακή διαδικασία παραγωγής.

3. Κύρια πλεονεκτήματα: Η αναλογία του μονωτικού υλικού (πολυμερές γαλάκτωμα) προς το τσιμέντο μπορεί να ρυθμιστεί ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις ευκαμψίας και αντοχής διαφορετικών έργων, και η μέθοδος κατασκευής είναι βολική. Αυτό το είδος αδιάβροχης επίστρωσης χρησιμοποιεί νερό ως διασκορπιστικό για να αντιμετωπίσει την περιβαλλοντική ρύπανση και τη βλάβη στην ανθρώπινη υγεία από αδιάβροχες επιστρώσεις με βάση διαλύτες, όπως η πίσσα και η άσφαλτος. Ως εκ τούτου, τα τελευταία χρόνια, έχει αναπτυχθεί ραγδαία τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό και έχει γίνει ένα ανερχόμενο αστέρι στα αδιάβροχα υλικά.

4. Εξωτερική επίστρωση τοίχου από ακρυλικό σιλικόνης Η εξωτερική επίστρωση τοίχου από σιλικόνη είναι η συντομογραφία της ακρυλικής εξωτερικής επίστρωσης τοίχου από σιλικόνη. Είναι μια νέα υψηλής ποιότητας εξωτερική επίστρωση τοίχου με ισχυρή αντοχή στις καιρικές συνθήκες (διάρκεια ζωής άνω των 10 ετών) και την έντονη ρύπανση. Χρησιμοποιείται ευρέως ως αδιάβροχη επίστρωση. Το χρώμα λάτεξ είναι μη τοξικό, δεν ρυπαίνει το περιβάλλον και είναι αβλαβές για το ανθρώπινο σώμα. Τα δομικά υλικά που πληρούν τις τρέχουσες περιβαλλοντικές απαιτήσεις είναι τα προϊόντα αντικατάστασης των επιστρώσεων. Μέθοδος δοκιμής αδιάβροχων επιστρώσεων πολυουρεθάνης 1.

1. Κατασκευή. Εργαλεία στίλβωσης δοκιμής: πρότυπα επικάλυψης· Ηλεκτρικό κουτί στεγνώματος με αέρα: έλεγχος ακρίβειας 2.

2. Πειραματικό στάδιο:

(1) Πριν από το πείραμα, ο φυσητήρας, τα εργαλεία και το χρώμα θα πρέπει να τοποθετηθούν υπό τυπικές πειραματικές συνθήκες για περισσότερες από 24 ώρες.

(2) Μετρήστε την ποσότητα δείγματος που απαιτείται για να εξασφαλίσετε το τελικό πάχος επίστρωσης (1,50,2) mm.

(3) Προσλάβετε ένα μόνο υλικό δοκιμής για να αναμίξετε ομοιόμορφα το πυρίμαχο χρώμα, ζυγίστε με ακρίβεια το πολυ-υγρό πυρίμαχο χρώμα σύμφωνα με τους κανονισμούς του κατασκευαστή και, στη συνέχεια, αναμίξτε ομοιόμορφα το υλικό δοκιμής. Ανάλογα με τις ανάγκες, η ποσότητα του αραιωτικού μπορεί να είναι η ποσότητα που καθορίζεται από τον κατασκευαστή και, όταν η ποσότητα του αραιωτικού είναι εντός ενός εύρους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ενδιάμεση τιμή.

(4) Αφού αναμειχθεί το προϊόν, ανακατέψτε πλήρως για 5 λεπτά, ρίξτε το στο κουτί επαφής για να αποφύγετε τις φυσαλίδες ανάμειξης. Το πλαίσιο του καλουπιού δεν θα παραμορφωθεί και η επιφάνεια είναι λεία. Για να διευκολυνθεί η τριχόπτωση, μπορείτε πρώτα να το επεξεργαστείτε με αποτριχωτικό πριν από την εφαρμογή. Σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κατασκευαστή, το δείγμα πρέπει να βαφτεί περισσότερες από μία φορές (έως 3 φορές), με κάθε διάστημα να μην υπερβαίνει τις 24 ώρες. Η επιφάνεια πρέπει να ισοπεδωθεί για μια τελευταία φορά και στη συνέχεια να σκληρυνθεί.

(5) Συνθήκες σκλήρυνσης της προετοιμασίας της επίστρωσης: έγκαιρη αφαίρεση από το καλούπι όπως απαιτείται και μετά την αφαίρεση από το καλούπι, η επίστρωση αναστρέφεται για σκλήρυνση για να αποφευχθεί η διαδικασία αφαίρεσης από το καλούπι. Μη καταστροφική επίστρωση. Για να διευκολυνθεί η αφαίρεση από το καλούπι, μπορεί να πραγματοποιηθεί σε χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά η θερμοκρασία αφαίρεσης από το καλούπι δεν πρέπει να είναι χαμηλότερη από την εύκαμπτη θερμοκρασία χαμηλής θερμοκρασίας.

2. Δοκιμή στεγανότητας.

1. Όργανο δοκιμής: μετρητής στεγανότητας. Το άνοιγμα είναι 0,2 mm. Πειραματικά βήματα:

(1) Κόψτε τρία δείγματα περίπου (150-150) mm, τοποθετήστε τα για 2 ώρες υπό τυπικές συνθήκες δοκιμής, γεμίστε τη συσκευή με νερό σε θερμοκρασία (235) και αποκλείστε εντελώς τον αέρα στη συσκευή.

(2) Τοποθετήστε το δείγμα στην διαπερατή πλάκα, προσθέστε ένα μεταλλικό πλέγμα ίδιου μεγέθους στο δείγμα, καλύψτε την αρχική πλάκα 7 οπών και σφίξτε αργά μέχρι να στερεωθεί το δείγμα στην πλάκα. Στεγνώστε την επιφάνεια μη επαφής του αντιδραστηρίου με ένα πανί ή πεπιεσμένο αέρα και ασκήστε αργά πίεση στην καθορισμένη πίεση.

(3) Αφού επιτευχθεί η καθορισμένη πίεση, διατηρήστε την πίεση για (302) λεπτά. Η διαπερατότητα του δείγματος από το νερό παρατηρείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής (απότομη πτώση της πίεσης του νερού ή νερό στην μη επιφανειακή επιφάνεια του δείγματος).

Μέθοδος δοκιμής αδιάβροχης επίστρωσης πολυμερούς:

I. Δείγμα και προετοιμασία δείγματος. Ζυγίστε μια κατάλληλη ποσότητα υγρών και στερεών συστατικών του δείγματος, τοποθετήστε τα υπό τυπικές συνθήκες δοκιμής σύμφωνα με την αναλογία που καθορίζεται από τον κατασκευαστή, για 5 λεπτά, ανακατέψτε μηχανικά για 5 λεπτά, αφήστε τα να σταθούν για 1 έως 3 λεπτά για να μειωθούν οι φυσαλίδες και στη συνέχεια ρίξτε τα στο πλαίσιο του καλουπιού επίστρωσης που καθορίζεται στη "Μέθοδο Δοκιμής Αδιάβροχης Επίστρωσης Πολυουρεθάνης" για την επίστρωση. Για να διευκολυνθεί η απελευθέρωση, η επιφάνεια της μεμβράνης μπορεί να υποβληθεί σε επεξεργασία με παράγοντα απελευθέρωσης. Το δείγμα επικαλύπτεται δύο ή τρεις φορές κατά την προετοιμασία και η τελευταία επίστρωση πρέπει να πραγματοποιηθεί αφού στεγνώσει η πρώτη επίστρωση και το χρονικό διάστημα μεταξύ των δύο περασμάτων είναι (12~24) ώρες, έτσι ώστε το πάχος του δείγματος να φτάσει τα (1,5±0,50) mm. Η επιφάνεια του τελευταίου επικαλυμμένου δείγματος ξύνεται επίπεδη, αφήνεται για 96 ώρες υπό τυπικές συνθήκες και στη συνέχεια αφαιρείται από το καλούπι. Το αφαιρεμένο από το καλούπι δείγμα υποβλήθηκε σε επεξεργασία σε φούρνο ξήρανσης στους (40±2) ℃ με την πλευρά προς τα πάνω για 48 ώρες και στη συνέχεια τοποθετήθηκε σε ξηραντήριο για να ψυχθεί σε θερμοκρασία δωματίου.

δύο δοκιμές αδιαπερατότητας νερού

Το παρασκευασμένο δείγμα κόπηκε σε 3 κομμάτια (150×150mm) μετά τη σκλήρυνση και δοκιμάστηκε σύμφωνα με τα προβλεπόμενα όργανα και μεθόδους δοκιμής για τη δοκιμή στεγανότητας. Η πίεση δοκιμής ήταν 0,3MPa και η πίεση διατηρήθηκε για 30 λεπτά.

Πρότυπο δοκιμών για αδιάβροχες επιστρώσεις κτιρίων

1. Εκτατότητα Η εκτατότητα έχει ως κύριο σκοπό να κάνει όλα τα είδη αδιάβροχης επίστρωσης να έχουν μια ορισμένη ικανότητα προσαρμογής στην παραμόρφωση του βασικού στρώματος, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η αδιάβροχη επίδραση.

2. Ευελιξία σε χαμηλή θερμοκρασία. Η πολύ υψηλή θερμοκρασία θα κάνει το χρώμα να ρέει, η πολύ χαμηλή θερμοκρασία θα κάνει το χρώμα να ραγίσει, επομένως η ευκαμψία σε χαμηλή θερμοκρασία είναι επίσης ένας βασικός δείκτης του χρώματος.

3. Στεγανότητα Για τις δέκα κορυφαίες μάρκες αδιάβροχων επιστρώσεων, η στεγανότητα είναι η πιο σημαντική απόδοση. Εάν δεν μπορούν να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις ποιότητας, θα υπάρξει άμεση διαρροή της αδιάβροχης στρώσης μετά την ολοκλήρωσή της.

4. Περιεκτικότητα σε στερεά Η περιεκτικότητα σε στερεά αναφέρεται στην ποιότητα της στερεάς φάσης στα συστατικά του πολτού, η οποία είναι η κύρια ουσία που σχηματίζει φιλμ σε διάφορες αδιάβροχες επιστρώσεις. Εάν η περιεκτικότητα σε στερεά του χρώματος είναι πολύ χαμηλή, είναι δύσκολο να εγγυηθεί κανείς την ποιότητα της μεμβράνης.

5. Αντοχή στη θερμότητα υπό τις υψηλότερες ατμοσφαιρικές συνθήκες το καλοκαίρι, η θερμοκρασία της επιφάνειας της στέγης του χρώματος από πέτρινο φύλλο μπορεί να φτάσει τους 70 ° C, εάν η αντοχή στη θερμότητα του χρώματος είναι μικρότερη από 80 ° C και δεν διατηρείται για 5 ώρες, τότε η μεμβράνη θα παράγει φαινόμενα ροής, φυσαλίδων και ολίσθησης, επηρεάζοντας την αδιάβροχη επίδραση.