Έξι κύριες ιδιότητες αντοχής υφασμάτων

1. Αντοχή στο φως

Η αντοχή στο φως αναφέρεται στον βαθμό αποχρωματισμού των χρωματιστών υφασμάτων από το ηλιακό φως. Η μέθοδος δοκιμής μπορεί να είναι η έκθεση στον ήλιο ή η έκθεση σε μηχανή στο φως της ημέρας. Ο βαθμός ξεθωριάσματος του δείγματος μετά την έκθεση συγκρίνεται με το τυπικό δείγμα χρώματος. Χωρίζεται σε 8 επίπεδα, το 8 είναι το καλύτερο και το 1 το χειρότερο. Τα υφάσματα με χαμηλή αντοχή στο φως δεν πρέπει να εκτίθενται στον ήλιο για μεγάλο χρονικό διάστημα και πρέπει να τοποθετούνται σε αεριζόμενο μέρος για να στεγνώσουν στη σκιά.

2. Αντοχή τριβής

Η αντοχή στην τριβή αναφέρεται στον βαθμό αποχρωματισμού των βαμμένων υφασμάτων μετά την τριβή, ο οποίος μπορεί να χωριστεί σε ξηρό τρίψιμο και υγρό τρίψιμο. Η αντοχή στην τριβή αξιολογείται με βάση τον βαθμό λεκέδων από λευκό ύφασμα και χωρίζεται σε 5 επίπεδα (1~5). Όσο μεγαλύτερη είναι η τιμή, τόσο καλύτερη είναι η αντοχή στην τριβή. Η διάρκεια ζωής των υφασμάτων με χαμηλή αντοχή στην τριβή είναι περιορισμένη.

3. Αντοχή στο πλύσιμο

Η αντοχή στο πλύσιμο ή στο σαπούνισμα αναφέρεται στον βαθμό αλλαγής χρώματος των βαμμένων υφασμάτων μετά το πλύσιμο με υγρό πλύσης. Συνήθως, η γκρι κάρτα δείγματος χρησιμοποιείται ως πρότυπο αξιολόγησης, δηλαδή, η διαφορά χρώματος μεταξύ του αρχικού δείγματος και του ξεθωριασμένου δείγματος χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση. Η αντοχή στο πλύσιμο χωρίζεται σε 5 βαθμούς, ο βαθμός 5 είναι ο καλύτερος και ο βαθμός 1 είναι ο χειρότερος. Τα υφάσματα με κακή αντοχή στο πλύσιμο πρέπει να καθαρίζονται στεγνά. Εάν πλένονται σε υγρό πλύσιμο, πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στις συνθήκες πλύσης, όπως η θερμοκρασία πλύσης δεν πρέπει να είναι πολύ υψηλή και ο χρόνος δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλος.

4. Αντοχή στο σιδέρωμα

Η αντοχή στο σιδέρωμα αναφέρεται στον βαθμό αποχρωματισμού ή ξεθωριάσματος των βαμμένων υφασμάτων κατά το σιδέρωμα. Ο βαθμός αποχρωματισμού και ξεθωριάσματος αξιολογείται από το πόσο λερωμένα είναι τα άλλα υφάσματα από το σίδερο ταυτόχρονα. Η αντοχή στο σιδέρωμα χωρίζεται σε βαθμούς 1 έως 5, με τον βαθμό 5 να είναι ο καλύτερος και τον βαθμό 1 ο χειρότερος. Κατά τον έλεγχο της αντοχής στο σιδέρωμα διαφορετικών υφασμάτων, θα πρέπει να επιλέγεται η θερμοκρασία του σίδερου που χρησιμοποιείται για τη δοκιμή.

5. Αντοχή στην εφίδρωση

Η αντοχή στον ιδρώτα αναφέρεται στον βαθμό αποχρωματισμού των βαμμένων υφασμάτων μετά την εμβάπτισή τους στον ιδρώτα. Η αντοχή στον ιδρώτα δεν είναι η ίδια με τη σύνθεση του τεχνητά παρασκευασμένου ιδρώτα, επομένως γενικά αξιολογείται σε συνδυασμό με άλλες αντοχές χρώματος, εκτός από μια ξεχωριστή μέτρηση. Η αντοχή στον ιδρώτα διαιρείται σε βαθμούς 1~5, όσο μεγαλύτερη είναι η τιμή, τόσο το καλύτερο.

6. Αντοχή στην εξάχνωση

Η αντοχή στην εξάχνωση αναφέρεται στον βαθμό εξάχνωσης των βαμμένων υφασμάτων κατά την αποθήκευση. Η αντοχή στην εξάχνωση αξιολογείται από την γκρι κάρτα δείγματος για τον βαθμό αποχρωματισμού, ξεθωριάσματος και λεκέδων του λευκού υφάσματος μετά την ξηρή θερμή επεξεργασία συμπίεσης. Υπάρχουν 5 βαθμοί, ο 1 είναι ο χειρότερος και ο 5 είναι ο καλύτερος. Η αντοχή στη βαφή των κανονικών υφασμάτων γενικά απαιτείται να φτάσει το επίπεδο 3~4 για να πληροί τις απαιτήσεις φθοράς.

, Πώς να ελέγχετε διάφορες ταχύτητες

Η ικανότητα ενός υφάσματος να διατηρεί το αρχικό του χρώμα μετά τη βαφή μπορεί να αποδειχθεί με δοκιμές για διάφορες αντοχές χρώματος. Συνήθως χρησιμοποιούμενοι δείκτες για τον έλεγχο της αντοχής στη βαφή περιλαμβάνουν την αντοχή στο πλύσιμο του υφάσματος, την αντοχή στο τρίψιμο, την αντοχή στον ήλιο, την αντοχή στην εξάχνωση και ούτω καθεξής. Όσο καλύτερη είναι η αντοχή του υφάσματος στο πλύσιμο, το τρίψιμο, τον ήλιο και την εξάχνωση, τόσο καλύτερη είναι η αντοχή στη βαφή.

Υπάρχουν δύο κύριοι παράγοντες που επηρεάζουν την παραπάνω αντοχή:

Το πρώτο είναι οι ιδιότητες της χρωστικής ουσίας

Το δεύτερο είναι η διαμόρφωση της διαδικασίας βαφής και φινιρίσματος

Η επιλογή χρωστικών με καλές ιδιότητες αποτελεί τη βάση για τη βελτίωση της αντοχής στη βαφή και η διαμόρφωση εύλογης τεχνολογίας βαφής και φινιρίσματος είναι το κλειδί για τη διασφάλιση της αντοχής στη βαφή. Τα δύο αυτά αλληλοσυμπληρώνονται και δεν μπορούν να εξισορροπηθούν.

Αντοχή στο πλύσιμο

Η αντοχή ενός υφάσματος στο πλύσιμο περιλαμβάνει δύο πτυχές: την αντοχή στο ξεθώριασμα και την αντοχή στους λεκέδες. Γενικά, όσο χειρότερη είναι η αντοχή ενός υφάσματος στο ξεθώριασμα, τόσο χειρότερη είναι και η αντοχή στους λεκέδες.

Κατά τον έλεγχο της αντοχής χρώματος ενός υφάσματος, μπορείτε να προσδιορίσετε την χρώση χρώματος της ίνας δοκιμάζοντας την χρώση χρώματος της ίνας στις έξι συνήθως χρησιμοποιούμενες υφαντικές ίνες (οι έξι συνήθως χρησιμοποιούμενες υφαντικές ίνες περιλαμβάνουν συνήθως πολυεστέρα, νάιλον, βαμβάκι, οξικό άλας, μαλλί ή μετάξι, ακρυλικές ίνες. Περίπου έξι ίνες που έχουν βαφτεί, συνήθως δοκιμάζονται από μια εξειδικευμένη ανεξάρτητη επαγγελματική εταιρεία επιθεώρησης, η οποία έχει σχετικά αντικειμενική αμεροληψία). Για προϊόντα από ίνες κυτταρίνης, η αντοχή στο πλύσιμο των αντιδραστικών χρωστικών είναι καλύτερη από την άμεση βαφή, τις αδιάλυτες αζωχρωστικές και τις χρωστικές ΦΠΑ και η διαδικασία βαφής με θειούχο χρωστική είναι πιο περίπλοκη σε σχέση με τις αντιδραστικές χρωστικές και τις άμεσες χρωστικές, επομένως οι τρεις πιο εξαιρετικές αντοχές στο πλύσιμο της βαφής. Επομένως, για να βελτιωθεί η αντοχή στο πλύσιμο των προϊόντων από ίνες κυτταρίνης, δεν είναι μόνο απαραίτητο να επιλέξετε τη σωστή βαφή, αλλά και να επιλέξετε τη σωστή διαδικασία βαφής. Η κατάλληλη ενίσχυση του πλυσίματος, της στερέωσης και του σαπωνίσματος μπορεί προφανώς να βελτιώσει την αντοχή στο πλύσιμο.

Όσον αφορά το βαθύ συμπυκνωμένο χρώμα των πολυεστερικών ινών, εφόσον το ύφασμα έχει υποστεί πλήρη επεξεργασία και καθαριστεί, η αντοχή στο πλύσιμο μετά τη βαφή μπορεί να καλύψει τις απαιτήσεις του πελάτη. Αλλά επειδή τα περισσότερα πολυεστερικά υφάσματα έχουν υποστεί πλήρη επεξεργασία με κατιονικό οργανικό πυριτιούχο μαλακτικό για να βελτιώσουν την αίσθηση του υφάσματος, ταυτόχρονα, το φύλο ανιόντων σε διασκορπιστικά χρωστικά για βαφές σε πολυεστερικά υφάσματα με υψηλή θερμοκρασία για να ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός που μπορεί να μεταφέρει θερμότητα και να διαχέει στην επιφάνεια των ινών, επομένως το σχήμα του πολυεστερικού υφάσματος με βαθύ χρώμα μετά το πλύσιμο μπορεί να είναι ακατάλληλο. Αυτό απαιτεί η επιλογή των διασκορπισμένων χρωστικών να μην λαμβάνει υπόψη μόνο την αντοχή εξάχνωσης των διασκορπισμένων χρωστικών, αλλά και τη μεταφορά θερμότητας των διασκορπισμένων χρωστικών. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ελέγξετε την αντοχή στο πλύσιμο των υφασμάτων, σύμφωνα με διαφορετικά πρότυπα δοκιμών για να ελέγξετε την αντοχή στο πλύσιμο των υφασμάτων, θα λάβουμε το συμπέρασμα του τμήματος.

Όταν οι ξένοι πελάτες προτείνουν συγκεκριμένους δείκτες αντοχής στο πλύσιμο, εάν μπορούν να προτείνουν συγκεκριμένα πρότυπα δοκιμών, αυτό θα συμβάλει στην ομαλή επικοινωνία μεταξύ των δύο πλευρών. Η βελτιωμένη πλύση και η μετεπεξεργασία μπορούν να βελτιώσουν την αντοχή στο πλύσιμο του υφάσματος, αλλά και να αυξήσουν τον ρυθμό μείωσης του εργοστασίου βαφής. Η εύρεση ορισμένων αποτελεσματικών απορρυπαντικών, η λογική διαμόρφωση της διαδικασίας βαφής και φινιρίσματος και η ενίσχυση της έρευνας σχετικά με τη διαδικασία βραχείας ροής μπορούν όχι μόνο να βελτιώσουν την αποδοτικότητα της παραγωγής, αλλά και να συμβάλουν στην εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση των εκπομπών.

Αντοχή τριβής

Η αντοχή στο τρίψιμο του υφάσματος είναι η ίδια με την αντοχή στο πλύσιμο, η οποία περιλαμβάνει επίσης δύο πτυχές:

Η μία είναι η αντοχή σε ξηρή τριβή και η άλλη η αντοχή σε υγρή τριβή. Είναι πολύ βολικό να ελέγχετε την αντοχή σε ξηρή τριβή και την αντοχή σε υγρή τριβή των υφασμάτων συγκρίνοντάς την με την κάρτα δείγματος αλλαγής χρώματος και την κάρτα δείγματος χρώσης χρώματος. Γενικά, ο βαθμός αντοχής σε ξηρή τριβή είναι περίπου ένας βαθμός υψηλότερος από αυτόν της αντοχής σε υγρή τριβή κατά την επιθεώρηση της αντοχής σε τριβή υφασμάτων με έντονο πυκνό χρώμα. Για παράδειγμα, βαμβακερό ύφασμα βαμμένο απευθείας με βαφή μαύρου χρώματος, αν και μέσω αποτελεσματικής επεξεργασίας σταθεροποίησης χρώματος, η αντοχή σε ξηρή τριβή και η αντοχή σε υγρή τριβή δεν είναι πολύ υψηλές, μερικές φορές δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των πελατών. Προκειμένου να βελτιωθεί η αντοχή σε τριβή, χρησιμοποιούνται κυρίως αντιδραστικές χρωστικές, χρωστικές ΦΠΑ και αδιάλυτες αζωχρωστικές ουσίες για τη βαφή. Η ενίσχυση της διαλογής χρωστικών, η επεξεργασία σταθεροποίησης και το πλύσιμο με σαπούνι είναι αποτελεσματικά μέτρα για τη βελτίωση της αντοχής σε τριβή των υφασμάτων. Προκειμένου να βελτιωθεί η αντοχή σε υγρή τριβή προϊόντων από ίνες κυτταρίνης με έντονο πυκνό χρώμα, μπορούν να επιλεγούν ειδικά βοηθητικά υλικά για τη βελτίωση της αντοχής σε υγρή τριβή των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και η αντοχή σε υγρή τριβή των προϊόντων μπορεί προφανώς να βελτιωθεί με την εμβάπτιση των ειδικών βοηθητικών υλικών στα τελικά προϊόντα.

Για τα σκούρα προϊόντα από χημικές ίνες, η αντοχή τους στην υγρή τριβή μπορεί να βελτιωθεί με την προσθήκη μιας μικρής ποσότητας φθοριούχου στεγανοποιητικού παράγοντα όταν ολοκληρωθεί το τελικό προϊόν. Όταν οι ίνες πολυαμιδίου βάφονται με όξινη χρωστική, η αντοχή του υφάσματος πολυαμιδίου στην υγρή τριβή μπορεί να βελτιωθεί με τη χρήση ειδικού σταθεροποιητικού παράγοντα από νάιλον ίνες. Ο βαθμός αντοχής στην υγρή τριβή μπορεί να μειωθεί κατά τη δοκιμή της αντοχής στην υγρή τριβή του σκούρου τελικού προϊόντος, επειδή οι κοντές ίνες στην επιφάνεια του υφάσματος του τελικού προϊόντος θα αποβληθούν πιο εμφανώς από ό,τι σε άλλα προϊόντα.

Αντοχή στο ηλιακό φως

Το ηλιακό φως έχει δυαδικότητα κύματος-σωματιδίου και έχει ισχυρή επίδραση στη μοριακή δομή της χρωστικής ουσίας μεταφέροντας ενέργεια με τη μορφή φωτονίων.

Όταν η βασική δομή του χρωμογενούς μέρους της δομής της χρωστικής ουσίας καταστρέφεται από φωτόνια, το χρώμα του φωτός που εκπέμπεται από το χρωμογενές σώμα της χρωστικής ουσίας αλλάζει, συνήθως το χρώμα γίνεται πιο ανοιχτό, μέχρι να γίνει άχρωμο. Η αλλαγή χρώματος της χρωστικής ουσίας είναι πιο εμφανής υπό συνθήκες ηλιοφάνειας και η αντοχή της στο ηλιακό φως είναι χειρότερη. Προκειμένου να βελτιωθεί η αντοχή της χρωστικής ουσίας στο ηλιακό φως, οι κατασκευαστές χρωστικών ουσιών έχουν υιοθετήσει πολλές μεθόδους. Η αύξηση του σχετικού μοριακού βάρους της χρωστικής ουσίας, η αύξηση της πιθανότητας σχηματισμού συμπλοκών μέσα στη χρωστική ουσία, η αύξηση της ομοεπιπεδότητας της χρωστικής ουσίας και το μήκος του συζυγούς συστήματος μπορούν να βελτιώσουν την αντοχή της χρωστικής ουσίας στο φως.

Για τις χρωστικές φθαλοκυανίνης, οι οποίες μπορούν να φτάσουν σε αντοχή στο φως βαθμού 8, η φωτεινότητα και η αντοχή στο φως των χρωστικών μπορούν να βελτιωθούν προφανώς με την προσθήκη κατάλληλων μεταλλικών ιόντων στη διαδικασία βαφής και φινιρίσματος για να σχηματιστούν σύνθετα μόρια μέσα στις χρωστικές. Για τα υφάσματα, η επιλογή χρωστικών με καλύτερη αντοχή στον ήλιο είναι το κλειδί για τη βελτίωση του βαθμού αντοχής των προϊόντων στον ήλιο. Δεν είναι προφανές να βελτιωθεί η αντοχή των υφασμάτων στον ήλιο αλλάζοντας τη διαδικασία βαφής και φινιρίσματος.

Αντοχή στην εξάχνωση

Όσον αφορά τις διασκορπισμένες χρωστικές ουσίες, η αρχή βαφής των πολυεστερικών ινών διαφέρει από άλλες χρωστικές ουσίες, επομένως η αντοχή στην εξάχνωση μπορεί να περιγράψει άμεσα την αντοχή στη θερμότητα των διασκορπισμένων χρωστικών ουσιών.

Για άλλες βαφές, η δοκιμή της αντοχής στο σιδέρωμα και η δοκιμή της αντοχής στην εξάχνωση των βαφών έχουν την ίδια σημασία. Η αντοχή της βαφής στην εξάχνωση δεν είναι καλή, καθώς στην ξηρή και θερμή κατάσταση, η στερεά κατάσταση της βαφής είναι εύκολο να διαχωριστεί άμεσα από το εσωτερικό της ίνας σε αέρια κατάσταση. Έτσι, με αυτή την έννοια, η αντοχή στην εξάχνωση της βαφής μπορεί επίσης να περιγράψει έμμεσα την αντοχή στο σιδέρωμα του υφάσματος.

Για να βελτιώσουμε την αντοχή της εξάχνωσης της βαφής, πρέπει να ξεκινήσουμε από τις ακόλουθες πτυχές:

1, η πρώτη είναι η επιλογή των χρωστικών ουσιών

Το σχετικό μοριακό βάρος είναι μεγαλύτερο και η βασική δομή της χρωστικής είναι παρόμοια ή παρόμοια με τη δομή των ινών, γεγονός που μπορεί να βελτιώσει την αντοχή στην εξάχνωση του υφάσματος.

2, το δεύτερο είναι η βελτίωση της διαδικασίας βαφής και φινιρίσματος

Μειώνοντας πλήρως την κρυσταλλικότητα του κρυσταλλικού μέρους της μακρομοριακής δομής της ίνας, βελτιώνοντας την κρυσταλλικότητα της άμορφης περιοχής, έτσι ώστε η κρυσταλλικότητα μεταξύ του εσωτερικού της ίνας να τείνει να είναι η ίδια, έτσι ώστε η χρωστική ουσία να εισέρχεται στο εσωτερικό της ίνας και ο συνδυασμός μεταξύ της ίνας να είναι πιο ομοιόμορφος. Αυτό μπορεί όχι μόνο να βελτιώσει τον βαθμό ισοπέδωσης, αλλά και να βελτιώσει την αντοχή της βαφής στην εξάχνωση. Εάν η κρυσταλλικότητα κάθε μέρους της ίνας δεν είναι αρκετά ισορροπημένη, το μεγαλύτερο μέρος της χρωστικής παραμένει στη σχετικά χαλαρή δομή της άμορφης περιοχής, τότε σε ακραίες εξωτερικές συνθήκες, η χρωστική ουσία είναι επίσης πιο πιθανό να διαχωριστεί από την άμορφη περιοχή του εσωτερικού της ίνας, εξάχνωση στην επιφάνεια του υφάσματος, μειώνοντας έτσι την αντοχή της εξάχνωσης του υφάσματος.

Το τρίψιμο και το μερσερισμό των βαμβακερών υφασμάτων και η προ-συρρίκνωση και η προ-διαμόρφωση όλων των πολυεστερικών υφασμάτων είναι όλες διαδικασίες για την εξισορρόπηση της εσωτερικής κρυσταλλικότητας των ινών. Μετά το τρίψιμο και το μερσερισμό του βαμβακερού υφάσματος, μετά από προ-συρρίκνωση και προκαθορισμένο πολυεστερικό ύφασμα, το βάθος βαφής και η αντοχή στη βαφή μπορούν να βελτιωθούν σημαντικά.

Η αντοχή του υφάσματος στην εξάχνωση μπορεί να βελτιωθεί προφανώς με την ενίσχυση της μετεπεξεργασίας και του πλυσίματος και την αφαίρεση περισσότερου επιφανειακού χρώματος. Η αντοχή του υφάσματος στην εξάχνωση μπορεί να βελτιωθεί προφανώς με τη σωστή μείωση της θερμοκρασίας πήξης. Το πρόβλημα της μείωσης της διαστατικής σταθερότητας του υφάσματος που προκαλείται από την ψύξη μπορεί να αντισταθμιστεί με την κατάλληλη μείωση της ταχύτητας πήξης. Πρέπει επίσης να δοθεί προσοχή στην επίδραση των προσθέτων στην αντοχή της βαφής κατά την επιλογή του τελικού προϊόντος. Για παράδειγμα, όταν χρησιμοποιούνται κατιονικά μαλακτικά στο μαλακό φινίρισμα πολυεστερικών υφασμάτων, η θερμική μετανάστευση των χρωστικών διασποράς μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχία της δοκιμής αντοχής της εξάχνωσης των χρωστικών διασποράς. Από την άποψη του τύπου θερμοκρασίας της ίδιας της χρωστικής διασποράς, η χρωστική διασποράς υψηλής θερμοκρασίας έχει καλύτερη αντοχή στην εξάχνωση.