Το 1,3-διχλωροβενζόλιο είναι ένα άχρωμο υγρό με έντονη οσμή. Αδιάλυτο στο νερό, διαλυτό σε αλκοόλη και αιθέρα. Τοξικό για το ανθρώπινο σώμα, ερεθιστικό για τα μάτια και το δέρμα. Είναι εύφλεκτο και μπορεί να υποστεί αντιδράσεις χλωρίωσης, νίτρωσης, σουλφόνωσης και υδρόλυσης. Αντιδρά βίαια με το αλουμίνιο και χρησιμοποιείται στην οργανική σύνθεση.

1. Ιδιότητες: άχρωμο υγρό με έντονη οσμή.
2. Σημείο τήξης (℃): -24,8
3. Σημείο βρασμού (℃): 173
4. Σχετική πυκνότητα (νερό = 1): 1,29
5. Σχετική πυκνότητα ατμών (αέρας=1): 5,08
6. Πίεση κορεσμένων ατμών (kPa): 0,13 (12,1℃)
7. Θερμότητα καύσης (kJ/mol): -2952,9
8. Κρίσιμη θερμοκρασία (℃): 415,3
9. Κρίσιμη πίεση (MPa): 4,86
10. Συντελεστής κατανομής οκτανόλης/νερού: 3,53
11. Σημείο ανάφλεξης (℃): 72
12. Θερμοκρασία ανάφλεξης (℃): 647
13. Ανώτερο όριο έκρηξης (%): 7,8
14. Κατώτερο όριο έκρηξης (%): 1,8
15. Διαλυτότητα: αδιάλυτο στο νερό, διαλυτό σε αιθανόλη και αιθέρα και εύκολα διαλυτό σε ακετόνη.
16. Ιξώδες (mPa·s, 23,3ºC): 1,0450
17. Σημείο ανάφλεξης (ºC): 648
18. Θερμότητα εξάτμισης (KJ/mol, bp): 38,64
19. Θερμότητα σχηματισμού (KJ/mol, 25ºC, υγρό): 20,47
20. Θερμότητα καύσης (KJ/mol, 25ºC, υγρό): 2957,72
21. Ειδική θερμοχωρητικότητα (KJ/(kg·K), 0ºC, υγρό): 1,13
22. Διαλυτότητα (%, νερό, 20ºC): 0,0111
23. Σχετική πυκνότητα (25℃, 4℃): 1,2828
24. Δείκτης διάθλασης κανονικής θερμοκρασίας (n25): 1,5434
25. Παράμετρος διαλυτότητας (J·cm-3) 0,5: 19,574
26. Περιοχή Van der Waals (cm2·mol-1): 8.220×109
27. Όγκος Van der Waals (cm3·mol-1): 87.300
28. Το πρότυπο υγρής φάσης ισχυρίζεται θερμότητα (ενθαλπία) (kJ·mol-1): -20,7
29. Πρότυπο θερμό τήγμα υγρής φάσης (J·mol-1·K-1): 170,9
30. Το πρότυπο αέριας φάσης αναφέρει θερμότητα (ενθαλπία) (kJ·mol-1): 25,7
31. Τυπική εντροπία αέριας φάσης (J·mol-1·K-1): 343,64
32. Τυπική ελεύθερη ενέργεια σχηματισμού στην αέρια φάση (kJ·mol-1): 78,0
33. Πρότυπο θερμό τήγμα αέριας φάσης (J·mol-1·K-1): 113,90

Μέθοδος αποθήκευσης
Προφυλάξεις κατά την αποθήκευση [Φυλάξτε σε δροσερό, αεριζόμενο χώρο αποθήκευσης. Μακριά από φωτιά και πηγές θερμότητας. Διατηρήστε το δοχείο ερμητικά κλειστό. Πρέπει να φυλάσσεται ξεχωριστά από οξειδωτικά, αλουμίνιο και βρώσιμα χημικά και να αποφεύγεται η μικτή αποθήκευση. Εξοπλισμένο με την κατάλληλη ποικιλία και ποσότητα εξοπλισμού πυρασφάλειας. Ο χώρος αποθήκευσης πρέπει να είναι εξοπλισμένος με εξοπλισμό αντιμετώπισης διαρροών έκτακτης ανάγκης και κατάλληλα υλικά αποθήκευσης.

Επίλυση ανάλυσης:

Οι μέθοδοι παρασκευής είναι οι εξής. Χρησιμοποιώντας χλωροβενζόλιο ως πρώτη ύλη για περαιτέρω χλωρίωση, λαμβάνονται p-διχλωροβενζόλιο, ο-διχλωροβενζόλιο και m-διχλωροβενζόλιο. Η γενική μέθοδος διαχωρισμού χρησιμοποιεί μικτό διχλωροβενζόλιο για συνεχή απόσταξη. Το παρα- και μετα-διχλωροβενζόλιο αποστάζεται από την κορυφή του πύργου, το p-διχλωροβενζόλιο καθιζάνει με κατάψυξη και κρυστάλλωση και το μητρικό υγρό στη συνέχεια διορθώνεται για να ληφθεί μετα-διχλωροβενζόλιο. Το ο-διχλωροβενζόλιο αποστάζεται στιγμιαία στον πύργο flash για να ληφθεί ο-διχλωροβενζόλιο. Προς το παρόν, το μικτό διχλωροβενζόλιο υιοθετεί τη μέθοδο προσρόφησης και διαχωρισμού, χρησιμοποιώντας μοριακό κόσκινο ως προσροφητικό, και η αέρια φάση του μικτού διχλωροβενζολίου εισέρχεται στον πύργο προσρόφησης, ο οποίος μπορεί να προσροφήσει επιλεκτικά p-διχλωροβενζόλιο, και το υπολειμματικό υγρό είναι μετα και ορθο διχλωροβενζόλιο. Διόρθωση για να ληφθούν m-διχλωροβενζόλιο και ο-διχλωροβενζόλιο. Η θερμοκρασία προσρόφησης είναι 180-200°C και η πίεση προσρόφησης είναι κανονική πίεση.

1. Μέθοδος διαζώτωσης με μετα-φαινυλενοδιαμίνη: Η μετα-φαινυλενοδιαμίνη διαζώτωσης γίνεται παρουσία νιτρώδους νατρίου και θειικού οξέος, η θερμοκρασία διαζώτωσης είναι 0~5℃ και το διαζωνικό υγρό υδρολύεται παρουσία χλωριούχου χαλκού για να παραχθεί παρεμβολή. Διχλωροβενζόλιο.

2. Μέθοδος μετα-χλωροανιλίνης: Χρησιμοποιώντας μετα-χλωροανιλίνη ως πρώτη ύλη, πραγματοποιείται διαζώτωση παρουσία νιτρώδους νατρίου και υδροχλωρικού οξέος και το διαζωνικό υγρό υδρολύεται παρουσία χλωριούχου χαλκού για να παραχθεί μετα-διχλωροβενζόλιο.

Μεταξύ των παραπάνω μεθόδων παρασκευής, η καταλληλότερη μέθοδος για βιομηχανοποίηση και χαμηλότερου κόστους είναι η μέθοδος διαχωρισμού με προσρόφηση του μικτού διχλωροβενζολίου. Υπάρχουν ήδη εγκαταστάσεις παραγωγής στην Κίνα για την παραγωγή.

Ο κύριος σκοπός:

1. Χρησιμοποιείται στην οργανική σύνθεση. Η αντίδραση Friedel-Crafts μεταξύ m-διχλωροβενζολίου και χλωροακετυλοχλωριδίου αποδίδει 2,4,ω-τριχλωροακετοφαινόνη, η οποία χρησιμοποιείται ως ενδιάμεσο για το ευρέος φάσματος αντιμυκητιασικό φάρμακο μικοναζόλη. Η αντίδραση χλωρίωσης πραγματοποιείται παρουσία χλωριούχου σιδήρου ή αργιλίου-υδραργύρου, παράγοντας κυρίως 1,2,4-τριχλωροβενζόλιο. Παρουσία καταλύτη, υδρολύεται στους 550-850°C για να παραχθεί m-χλωροφαινόλη και ρεσορκινόλη. Χρησιμοποιώντας οξείδιο του χαλκού ως καταλύτη, αντιδρά με πυκνή αμμωνία στους 150-200°C υπό πίεση για να παραχθεί m-φαινυλενοδιαμίνη.
2. Χρησιμοποιείται στην κατασκευή χρωστικών ουσιών, σε ενδιάμεσα οργανικής σύνθεσης και σε διαλύτες.

Τοξικολογικά δεδομένα:

1. Οξεία τοξικότητα: ενδοπεριτοναϊκή LD50 σε ποντίκια: 1062mg/kg, δεν υπάρχουν λεπτομέρειες εκτός από τη θανατηφόρα δόση.

2. Δεδομένα τοξικότητας πολλαπλών δόσεων: TDLo από του στόματος σε αρουραίους: 1470 mg/kg/10D-I, μεταβολή ήπατος-βάρους ήπατος, συνολικός μεταβολισμός θρεπτικών συστατικών, αναστολή ενζύμων ασβεστίου, επαγόμενες αλλαγές ή αλλαγές στα επίπεδα φωσφατάσης στο αίμα ή στους ιστούς.

Από του στόματος TDLo σε αρουραίους: 3330mg/kg/90D-I, ενδοκρινικές αλλαγές, αλλαγές στα συστατικά του ορού αίματος (όπως πολυφαινόλες τσαγιού, χολερυθρίνη, χοληστερόλη), αναστολή βιοχημικών ενζύμων, πρόκληση ή αλλαγή των επιπέδων στο αίμα ή στους ιστούς - αφυδρογόνωση. Αλλαγή ενζύμων.

3. Δεδομένα μεταλλαξιγένεσης: μετατροπή γονιδίων και ανασυνδυασμός μίτωσηςΣύστημα TEST: Ζύμη-Saccharomyces cerevisiae: 5 ppm;

Δοκιμή μικροπυρήνα Ενδοπεριτοναϊκό σύστημα TEST: τρωκτικό-αρουραίος: 175mg/kg/24H.

4. Η τοξικότητα είναι ελαφρώς χαμηλότερη από αυτή του ο-διχλωροβενζολίου και μπορεί να απορροφηθεί μέσω του δέρματος και των βλεννογόνων. Μπορεί να προκαλέσει ηπατική και νεφρική βλάβη. Η συγκέντρωση οσφρητικού κατωφλίου είναι 0,2mg/L (ποιότητα νερού).

5. Οξεία τοξικότητα LD50: 1062mg/kg (ενδοφλέβια χορήγηση ποντικού)· 1062mg/kg (κοιλιακή κοιλότητα ποντικού)

6. Ερεθιστικό Δεν υπάρχουν πληροφορίες

7. Μεταλλαξιογόνος γονιδιακή μετατροπή και μιτωτικός ανασυνδυασμός: Saccharomyces cerevisiae 5ppm. Δοκιμή μικροπυρήνα: ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση 175mg/kg (24 ώρες) σε ποντίκια.

8. Καρκινογένεση Ανασκόπηση καρκινογένεσης IARC: Ομάδα 3, τα υπάρχοντα στοιχεία δεν μπορούν να ταξινομήσουν την καρκινογένεση στον άνθρωπο.